...

TEŞEKKÜR EDERİM

2009-07-03T02:34:00.010+03:00

İyi ki gitmişsin hayatımdan yoksa ben asla seni terk edemezdim.Bunun için sana milyon kere teşekkür ederim.Yoksa hayatımı nasıl mahvedip neler yaşayacağımı ve nasıl mutsuz olacağımı şimdiki aklımla delicesine biliyorum.O zamanlar bilmiyordum.Seni sevdiğimi ve seninle sonsuza kadar mutlu olacağımı sanıyordum.Oysa bir yanılsamaymış hepsi.Gerçek hayatın gerçek kuralları var.İnsan bazen yanını yöresini şaşırsa bile aklın yolu nihayetin de tek bir yerden geçiyor.
O zamanlar benden akıllımıydın bilmiyorum ama gitmekle bana hayatımı geri vermişsin.Yoksa senin dünyanın girdabında kaybolup yitip gidecektim.Asla şimdiki ben olma şansım olmayacaktı.Seni anlamak adına bütün değerlerimden kendimden vazgeçecektim.Geldiğim noktada ise senden nefret edecektim.Benden alıp götürdüklerinin ardından ağıt yakarken hem seni hem kendimi yakacaktım bir nefeste.

Gidişini sorguladım yıllarca.Anlamadım.Anlamaya çalıştıkça sana olan nefretim büyüdü.Zaman zaman zehrimi sana akıttım ama yetmedi.Yıllar ne acılarımı sardı ne zehrimi aldı.Oysa şimdi bir tüy kadar hafifim.Ve gittiğin için sana gerçekten çok teşekkür ederim.
Çünkü bugünkü hayatımı direnme gücümü geçmişteki acılarımdan aldım.Bir gün gidişine bin mihnet duyacağımı bilseydim giderken ardına bakmanı hiç istemezdim.Ve bugün geçmişi değiştirme şansım olsaydı seni hiç tanımamış olmayı isterdim.
Ama yine de bana aldırmadan gidip hayatımı geri verdiğin için beni senden koruduğun için teşekkür ederim.Sonsuz mihnetle….

GÜNAY ALATLI

BU ŞİİRİ YAZMAMAK LAZIM -2

2009-05-17T03:47:00.004+03:00

Beynimin kıvrımlarında
Kırk kilit altında saklanan
Kahrolası Erzurum akşamlarında
Umut olup avuçlarıma yazılan
Her dem-i feryadı figan
Bir geceden arta kalan
Bu şiiri yazmamak lazım…
Belli ki!Bu benim alın yazım..

Madem ki çözüldü kalemim
O gün bugün tek sitemim
Adını her andığında dilim
Ettiğin kadar bul diyebildim
Ettiğinin bir Hasret ettiğini bilemedim
Ey ömrünü viran eylediğim sevdiğim
İsteme benden şiir
Ben şair değilim…

Gece ve şehir yıkılırken üstüme
Terminalin puslu yalnızlığı sızdı içime
Hoşça kal bile diyemeden
Yürüdüm ateşler üstüne.
İhaneti senin hesabına ,
Aldanışımı iki kuşun kanadına yazdım.
Dedim ya,
Bu şiiri yazmamak lazım.
Belli ki! Bu benim alın yazım..

Günay ALATLI

BU ŞİİRİ YAZMAMAK LAZIM

2009-04-30T01:22:00.012+03:00

Ruhumun çıkmaz sokaklarında,
Dört nala koşturan…
Bir çağ yangınının ortasında,
Karlar altında kalan..
Her demi feryad-ı figan,
Bir ömrün ahirinden kalan…
Bu şiiri yazmamak lazım.
Ne ki! Bu benim alın yazım…

Lal olsun dilim.
Bilinmez olsun her bildiğim.
Silinsin kalmasın sen de izim.
Ey gönlümü viran eyleyen sevdiğim!
İsteme benden şiir,
Ben şair değilim…

Bir mısrada kainatı tarayıp,
Kelimeden ve heceden,
Sana saf şiir süzemem…
Yitirdim,bütün kelimelerim kayıp,
Sevda denen bilmeceden,
Bir Elif miktarı çözemem…

Yüreğimin yasak kuytularında,
Paslı bir hançer gibi duran.
Gelmemeye yeminli baharlarda,
Kardelen misali açan.
Her demi feryad-ı figan,
Bir sevdadan arta kalan.
Bu şiiri yazmamak lazım.
Ne ki!Bu benim alın yazım..

Tutmaz olsun elim.
Yansın kül olsun kalemim.
Bir ömür boynunda asılı vebalim
Ey ömrümü viran eyleyen sevdiğim
İsteme benden şiir
Ben şair değilim…

Bir çırpıda hayatı anlayıp,
Şehirden ve geceden,
Sana saf şiir süzemem…
Yürüdüm,aşılmayan yolları aşıp,
Menzile varan düşünceden,
Bir Elif miktarı çözemem…

Günay ALATLI

SEN

2009-03-23T00:49:00.004+02:00

Gülse de yüzün,
Yüreğin ağlardı.
Ne zaman baksam gözlerine,
İnce bir hüzün yağardı…

Kimseler görmezdi,
Bilmezlerdi.
Yüreğinin feryadını,
İşitmezlerdi…
Sadece aşina yüreklere,
Kement olur,
Dört bir yandan,
Bağlardı…..

Tüm zamanların fırtınası,borası,
Sen de biter,sen de başlardı….
Her kahkahanda binlerce kırgınlık çırpınır,
Hüzünler çağlardı….

Kimseler hissetmezdi,
Bilmezlerdi.
Yüreğinin gözyaşlarını,
Silmezlerdi..
Sadece aşina ellere düşer ,
Kor olur,
Ta ciğerinden,
Dağlardı…

Bilirim;
Güneş seninle doğardı.
Ya katran karası geceye,
Ya şarap rengi şafaklara vurgundun!

Ben bilmezdim…
Sen söylemezdin….
94’Kütahya Günay ALATLI

YALNIZLIĞIM

2009-03-23T00:14:00.004+02:00

Gece bir çığ gibi devrildi üstüme,
Senden bir selam getirmedi rüzgar.
Fırtınalar koparken yüreğimde,
Ne bir ses ne de haber var…

Çarmıha gerili yalnızlığım dört duvarımda,
Kimsesizliğim canımı sızlatıyor şahdamarımda.
Yaşadıklarıma inat,umutlarım hala avuçlarımda,
Ne ki!
Çoğaltmıyor bu gece beni aynalarım da….

Tükendi sevdaya dair sözlerim,sustu dilim
Anlamaya çalıştıkça ,bilinmez oldu bildiğim.
Neredesiniz eşim,dostum,arkadaşım,sevgilim?
Söyleyin bana, aynalar ben kimim?
13 Nisan’Taşağıl Günay ALATLI

EYLÜL VE NİSAN

2009-03-19T00:14:00.005+02:00

Bir eylüller aldı aklımı başımdan
Deli divane düştüm sevdalara
Bir de nisanlarda yenildim ben
Aşk denilen masallara….

Eylülün hüznü doldukça yüreğime
Kopan güneş rengi yapraklar gibi savruldum…
Kırılıp,döküldüm…
Her eylül akşamında sevdaya tövbe edip,
Yüzümü sana döndüm…

Ne doğan güneşe hükmüm geçti
Ne zifiri geceye sözüm..
Oysa bu yürek , seni nasılda sevmişti…
Yürek acım,iki gözüm…

Acı yüreğimden beynime sızar
Yakar kavurur…
Her kurşuni şafak bir başka
Bahara savurur…

Nisandır artık ve başlamıştır yağmurlar
Bir muştu gibi, yeni bir masal fısıldar,
Hani bakınca gözlerine ;
Yüreği görünen bir sevgili !
Yüreğimi yüreğine emanet edip,
Kaybolduğum satır araları var...

Ne doğan güneşe hükmüm geçti
Ne zifiri geceye sözüm..
Oysa bu yürek, seni nasılda sevmişti…
Yürek acım,iki gözüm…

Bir eylüller aldı aklımı başımdan..
Bir de nisanlarda yenildim ben….
Günay ALATLI

KARASU

2009-03-17T02:28:00.003+02:00

Karasu adı gibi kara değil dost
Yosun kokusudur aklımı başımdan alan
Sevgilinin gözleri gibi

Tüm kuralların
Aykırısıdır Karasu
Hiç durmaksızın
Dik dağların yalnız yolcusu

Şafak vakti güneş
Saçlarını çözer
Yosun kokusuna …

Karasu da gönlüme eş
Bir duman tüter
Sonra bir dağ yıkılır
Bütün dağlar yosun kokusuna yıkılır..
Palandöken tutar elimi
Buzdan yüreğinde ısıtır…

93' Erzurum Günay ALATLI

YÜREĞİM YARIM

2008-11-18T01:47:00.007+02:00

ne geceye küskünüm

ne de seni benden alan ölüme.

çare

masalmış

sen ölünce anladım

yüreğimi böldüm ikiye

yüreğim yarım

duyuyor musun

yüreğim yarım

yarısı sende kaldı giderken

bende kalan parça ıstıraptadır şimdi

bilirim

boşunadır ağladıklarım

yüreğimi böldüm ikiye

yüreğim yarım

şimdi seninledir tüm dualarım

duy beni

yalnızım

düşlerim saklıyor onca hayallerimi

unutmak

mümkünü yok

her dakika her an seni yaşarım

yüreğimi böldüm ikiye

yüreğim yarım.

Mübeccel Zeynep Ünalan

AL NEŞTERİ VUR BEN YAŞAYAYIM

2008-09-16T01:40:00.003+03:00

Soğuktu.Yağmur yağıyordu ipil ipil.Yüreğime not düşmekteydi damlalar.O yüzden unutmadım belki de ne zaman gittiğini ne vakit terk edildiğimi hiç.Aralıktı..Yağmur yağıyordu.Damlalar kezzap misali dokunuyordu yanağıma.Yanıyordum inceden inceden.Oysa zemheri kol geziyordu sokakta.Duymuyordum.Üşümüyordum ..Bir yangın yeri olan yüreğim alev almıştı bir kere.Umutlar başka bir bahara ,sevda yarınlara kalmıştı yine.

Bir manzara çakılmıştı beynimde.Olduğum yerde mıhlanmış sadece gidişini seyrediyordum.Elim böğrümde ,söyleyemediklerim boğazımda bir kördüğüm gibi kalmıştı.Ardından bakarken geriye dönüp bakmanı dilemiştim.Baktın da…Bakarsan gidemeyecektin biliyordum.Şimdi düşünüyorum da insan bazen ne isteyeceğini hakikaten bilemiyor.Dileğim gerçek oldu.Gerçekten hayatımdan bir türlü gidemedin.Ben de bir türlü yan yöre çizemedim sen hep bir yerde var oldukça.İçimde umuda dair olan fısıltıları bastıramadım kendi sesimle haykırarak.Susturamadım.Ama yıllarca sustum nedense.Olmamış gibi yaptım.Yok saydım terk edilmeyi…

Oysa şimdilerde içim coşuyor.Bir deli ırmak oldu içimde birikmişim.Aktıkça köpürdükçe içim taşıyor.Boğuluyorum…Dilim çözüldü sanki içimi dökmek kurtulmak istedikçe sen hala kaçıyorsun.Anlamıyorsun ya da anlamak istemiyorsun hayatımı nasıl bir enkaza çevirdiğini.Önceleri sanıyordum ki hesap yıllarla ve kendimle.Ama artık biliyorum hesap seninle.Geçmişe dair hesapların bir bir kapandığı bir dönem benim ki.Açık kalan bitmemiş hesaplar istemiyorum hayatımda.
Şimdi bugünkü aklımla diyorum ki,gerçekten gitmeyi becerebilseydin.Ve ben de şu an gidişine ağıtlar yakılabilseydim.Hani bir türkü de ;
“Al hançeri vur ben öleyim.” diyor ya ,ben de diyorum ki
“Al neşteri vur ben yaşayayım.”
Yani demem o ki bu yara yıllarca yaşatmadı beni.Bu yüzden artık gerçekten git ki ben yaşayayım….

DOSTLAR...

2008-08-31T20:29:00.003+03:00

VARLIĞI İLE YALNIZLIĞIMI PAYLAŞANLAR..

GİTMELERİ İLE YALNIZ BIRAKANLAR........

karALTI

2008-08-16T02:28:00.012+03:00

(Kardelen’e)
Çok oldu..
Sana diye,
Sana dair bişeyler yazmayalı..
Yazamayalı,
Çok oldu..

İçtenlikler,
Gül kokulu çeyiz sandıklarına
Kapatılalı..
Samimiyetin yerini
Dağ başı rüzgarları
Alalı..
Sevgilerin yerine öfkeleri,
Teslimiyetin yerine karşı koymaları
Koyalı,
Çok oldu..

Çok oldu..
Yüzlere çarpanın,
Kapılardan öte
Bi yalnızlık
Olduğunu
Anlayalı..
Çok oldu..

Oysa;
Aşk tadında bi bahar – dı,
Tüm özlemimiz..!
Ve;
Mevsimlerden önce açmak
Değildi niyetimiz..!

Ne oldu da
Bu kadar
“Çok” oldu?
Kim bilir?

Mevsime aldırmadın,
Uzattın sen başını,
Özgürlüğe..
Güneşe doğru..
Ben sana aldandım:
Uzattım…

Sana “KARDELEN” dendi sonra
Ben çığ altında kaldım..!

Sen zaten çiçektin..
Er geç güneşe gidecektin..
Bilmezdin kar altı yalnızlıklarını..
Bilmezdin kar altı yangınlarını..
Bilmezdin kar altı çığlıklarını..
Sen “KARDELEN” din
Bimez…Bilemezdin

...

SENİN ADIN HÜZÜN

2008-08-16T01:27:00.004+03:00

Bir dua kımıldanır dudaklarında,
Bir kuş çırpınır durur,
Göğsünün tam ortasında.
“Aynada kendini görüp çıldıran,
Kuşa benzer.“
Hüzün sana sen hüzüne benzer.

Bu yüzden;
Gülse de yüzün ,
Senin adın hüzün.

Bir feryat ki,duyanın yüreği kavrulur.
O delişmen yaprak;
Rüzgarın tersine savrulur.
Ve yeni dünyalar kurulur.
Ne geceler tükenir

Ne sabahlara varılır…

Bu yüzden;
Gülse de yüzün ,
Senin adın hüzün.

Yalnızlık dipsiz bir kuyu
Ve düştükçe düşen sen
Seni “kör kuyularda merdivensiz “ bırakanlaraydı sitem..!
Sitem, serzeniş, şikayet..
Ne faide artık bu dem başka dem.

Bu yüzden;
Gülse de yüzün ,
Senin adın hüzün.

Bir bahar beklenir her kışın ardı,
Bilirim Can senin de umutların vardı..
Her biri başka diyarda sürgün…
Artık göz ağlamaklı yürek üzgün..

Bu yüzden;
Gülse de yüzün ,
Senin adın hüzün.

Ey HÜZÜN..!
Şimdi desem ki..!
Arifeler bayramsız olmaz .

Umutsuz yaşanmaz.
Bin mermi nişanlasalar da umuduna
Umuda kurşun işlemez gülüm..!

Unutma..!

Ey HÜZÜN..!
Şimdi desem ki..!
Bahar sabahları elimde bir demet umut,
Kapılarına gelsem.
Rüyalarına girsem geceleri,
Yıldızları saçlarına iliştirsem.
Maviyi gökyüzünden ödünç alıp,
Denizin derinliklerinden çalıp,
Gecenin en koyu yerinde ,
Bırakıversem avuçlarına…
….
Sonra bir masal anlatsam
Gitmeleri,sevmeleri..
Sevip sevip yitirmeleri anlatsam.
Bulup bulup kaybetmeleri…
Yüreklere sığmayan devasa sevdaları,
Peşinden koşulası sevdalıları…
Yılgınlıkları, pişmanlıkları..
Ve kuyudan çıkan adamın anlattıklarını…!
Kimseye anlatılamayanları anlatsam…!

Ey HÜZÜN..!
Gülse de yüzün,
Senin adın hüzün.

Ey HÜZÜN..!
Şimdi desem ki..!
Gel dost bir dergaha varalım,
Yaralarımızı kendi ellerimizle saralım.
Umudun peşine düşüp,
Güneşi uyandıralım..
Gün ışısın ,
Çiçekler büyüsün…

Ey HÜZÜN..!
ARTIK YÜREĞİN GÜLSÜN…!

Günay ALATLI

GİTTİM

2008-07-30T20:10:00.005+03:00

Dünya ıslak bir yorgandı
Ben bir türlü ısınamadım
Gün oldu yandım
ama ısınmadım
ısınamadım………
Gittim;
Çünkü siz insanlar beni
anlamadınız…

Gecelere vurup alnımı
ağladım şafağa kadar da
kimse bilmedi.
Bilmediler kahkahalarımda çırpınan
kırgınlıkları
yüreğimin darağacında can vermiş
nice umutları
heybemde birikmiş acıları………
gülen yüzüme aldandı herkes
yüreğimin çığlıklarını duyan olmadı…….

Günlerden bir gün,
öbür yarımı buldum.
Ben tamamlandım
yüreğim tamdı artık.
Ama yetmedi…….

Yüreğimde insan biriktirmekten
Geceleri yıldız kovalamaktan
Palandökene sevdalanmaktan kurtulamadım…….
Gittim;
Çünkü siz insanlar beni
anlamadınız…

Anlamadınız yüreğimde akan ırmakları
Anlamadınız ekmeğim ya da suyum olmasa da
Şiirin bir insanı ayakta tutacağını
Bilmediniz ninnisiz büyüyen çocukların
Çağın aykırısı olacakalarını……..

Ben söylemedim,
Siz sormadınız….

Gözlerimde hüzün gölgeleri
gezdirdim diyar diyar
Bir can dostta buldum karşılığını
Can dostum,
Gülen ayvam ağlayan narım
Bilirim beni bir tek sen anlarsın

Gecenin hüznünü,burukluğunu
Bir yüreğin tutukluluğunu
Tek bir sözle nasıl vurulduğunu
Bir sen bir de ben bilirim can……..
“Sevmek belasına sığınıp soruyorsun
Nerdesin”

Ben buradayım can
Ya sen nerdesin?
Yıldızları biriktirdim her gece de
Sana yeni bir güneş yapamadım…..

Gittim;
Çünkü siz insanlar beni
anlamadınız…

Anka kuşuydum dorukların sevdalısı
Düze indim vuruldum.
Hoyratça kanat vurdum göklere
Kaf dağına döndüm.
Yaralarımı kendi ellerimle sardım.
Baharlara kan sızdı yaralarımdan,
Bahar kapınıza dayandı da
Görmediniz kanımı
Bilmediniz
canımın yanmışlığını
canımın yanmışlığını………
Siz sormadınız,
Ben söylemedim…..

Hayatın anlamı olmalıydı
Akan suyun yatağı
İnsanı insan yapan yüreği olmalıydı
Yüreğiyle konuşmalıydı insan
Vicdanıyla hesaplaşmalı..
Dünya dediğimiz de neydi
Yalandı
En hesapsız yalandı….
Sessiz ve sinsi girdi yüreğime
Sevmekle sevmemek arası
Bir adım yoldu……..

Gittim;
Çünkü siz insanlar beni
anlamadınız…

Bozkır güneşi altında eriyen umutlarımın
Karlar altında kalandan farkının olmadığını
Zemherinin güneş kadar derinden yaktığını
Bir çift ela göz uğruna şehirleri yaktığımı
Ne yeşil gözlü Bursa
Ne nazlı gelin Erzurum
Ne saçlarıma yıldızlar takan Kütahya
Ne de tanımsız Konya
Kurtulamadı yüreğimin ateşinden
Alevleri gördünüz
Lakin sormadınız
Anlamadınız…………

Gittim;
Çünkü siz insanlar beni
anlamadınız…

Güldünüz geçtiniz
Siz sıradaydınız,
Ben sıranın dışında
Siz trendeydiniz
Ben garda el sallıyordum
Tren çığlıklarının ne çok acı taşıdığını
bir ben biliyordum.
Yokuşları tırmanırken
Siz uyuyordunuz
Ben se trenin yorgunluğunu
duyuyordum damarlarımda
Yorgundum ölesiye yorgun
Ben söylemedim
Siz sormadınız…
Ölümümü bile şaka sandınız
Anlamadınız……

GÜNAY ALATLI

Ah Min-el Aşk

2008-07-16T14:18:00.008+03:00

Seni seviyorum…
Dağların, göklere duyduğu hayranlığa eş bir mavilikte; pınarların ağlayışından ilhâm almış bir kavalın yanık sesiyle… Kim ne bilsin ki; bende Mecnûn istidâdı var… Ve kim ne bilsin ki; sen Leylâ soylu bir peri, yangın yerine dönen gönlümün mahşerisin… Gözlerinde kıvılcımlaşan hislerimin, kelâma dar gelişinin ispatıdır bu iki kelime…
Seni seviyorum…
Daha evvel hiçbir cins-i lâtife duymadığım, ve daha evvel gönül fermânına uymadığım bir hâl ile meftûnum sana… Ben seni, Tanrı Dağlarının sert rüzgârlarıyla savrulan bozkır çiçeklerinin, yağmaya naz eden bulutlara yalvarırken boyun büküşlerindeki teslimiyetle; ruhumun en mahrem tahtına çıkarmışım… Seni sevdim ya…! Seviyorum ya ! Sevdân ile sonsuzluğu bekleyen, yiğit Erciyes’in başında erimek bilmeyen karmışım… Demek… Söylemek kâfi gelmiyor…. İçimin burkulduğu, lâkin hâzzın, ruhumun doruklarına savrulduğu şu an; nutkumun tutuluşunu bir yenebilsem… Daha neler neler söyleyesim var biliyor musun ey peri ! Ne var ki; aşkının kesâfeti ses tellerimi etkisiz, lûgatleri bu hâli tasvire yetkisiz kılmakta…
Seni seviyorum…
Anasını arayan kuzulara eş bir zayıflıkla, uğrun uğrun peşin sıra dolanışımı; kâh Kızılırmak, kâh Tuna gibi bulanışımı; için için sana yanışımı nasıl saklayayım…? Âşikâr edemediğim bu değil ! Seni sende özlemekten usanmış da değilim… Biliyor musun; can peteğimi sırlayan, şu garip gönlümü sevdâgâhında ağırlayan sensin… Dilerim ki, şu beyhûde ömrüm usul usul senle tükensin…! Ellerim titriyor, aşk mızrabını tutamıyorum… Gönül, devâ bulmaz hâllere dûçar oldu, avutamıyorum… Nasıl söyleyeyim? Anlatamıyorum…
Seni seviyorum…
Sonu nereye varırsa varsın ! Senin olmadığın bir dünyayı neylesin gönül ? Bir defa mührünü vurmuşsun, içimdeki yangınların; kızıl serinliğine… Bir düşün yâr… Beni, sevdâmı, sana olan ihtiyacımı… Bir düşün yâr; sensizlikte baş edemediğim firâk acımı… Bir düşün…! Öylesine… Gönülden… Ve derinliğine…
Seni seviyorum…
Şefkatine alışmışım bir kere… Vazgeçemeyeceğim bir noktadan haykırıyorum sana… Uğrunda tükenecek olmamın yoksa bir kıymeti… Yoksa sana muhtaç olmamın mânâsı… Ve dahi yoksam gözünde… Gönlünde… Sorarım ey peri ! İmkânsız olan nedir ? Bilmez misin :
“Şarâb Âb-ı hayât u câm-ı zerrin âfitab olsun
Cinân içre gerekmez bana cânân olmasa meclis” 1
Seni seviyorum…
Hasretin en çekilmez hâliyle , yollarına râm olmuş gözlerimin yaşını silmeksizin beklediğimsin… Biliyorum geleceksin… Ennihâyet sende seveceksin… Sana açık gönül kapımdan içeri süzülmeye bir cesaret edebilsen, beni anlamak yerine ruhunun ılık iklîminde bir lâhzâ dahi olsa kendinden bilsen… Söz kılıcını, sükût taşına vuruşumdaki maksadı irdelemek yerine bir ân baksan yâr diye yüzüme… Al düşen yanaklarımın, ardan ve dahi kalpgâhımdaki hârdan mürekkep olduğunu göreceksin…
Seni seviyorum…
Abes değil sevdâyı haykırmak…! Her zerreme intisap eden bu nârın söndüreni, dudaklarımdan çekip giden tebessümlerin döndüreni senden başkası olamaz ! Olamaz yâd ellerin; hâlden, gönülden ve dahi meçhûlden bîhaber dilberleri… Ne hâle geldim âh… Nef’î ’nin bir zaman âhûzâr eylediği gibi:
“Dil teşne beden aşk ile bir mertebe pür-tâb
Yahpâre olur ahker-i sûzân elimizde” 2
Seni seviyorum…
Aşkın, özümde açılan bir gonca gül… Bağbânı sen… Özüm, yanardağların meskeni, cân sarayım kül… Külhânı sen… El açıp dûa dûa istenen, en kutsî tevekkül… Bu garibin dil-hâhı sen… Bilmem ki daha nasıl anlatılır? Söz kifâyet etmiyor içimden geçenlere… Hâyâlinin seyrindeyim… Rüzgâr bekleyen kalyonlar gibi… Ufkuma doğacak güneş, o gül yüzün olsa… Gözlerim sana kavuşmanın hâzzıyla dolsa… Ağlasam ellerine kapanıp… Ömrüm ömrünle sarmaşık misâli yeşerip, yine seninle solsa… Âh per-î efsâ…!
Seni seviyorum…
Say ki; inanılmazım… Say ki, sevilmez… Farzet ki; siyahın en siyahı, kederlerin şahıyım… Nûrûnu esirgediğin, Hak’kın gücüne gitmez mi? Ben ki seni O’dan diler, O’ndan isterim… O ki; kendine açılan elleri hiç boş çevirmedi… Hak fermana karşı mı gelirsin, ey meyl-i dil…! Tâkâtim kalmadı cânım… Ben sükût edeyim, sultan-ı şûarâ söylesin beni:
“Yârdan cevr ü cefâ lûtf u kerem gibi gelür
Gayrıdan mihr ü vefa derd ü elem gibi gelür
Firkat-i yâr katı zâr ü zebûn itdi beni

Döymeyem mihnet ü hicrâna ölem gibi gelür
Dil-i pür-hûn elem-i hecrün ile cûş ideli

Çeşme-i çeşmün akan suları dem gibi gelür
Bâki’yâ kangı gönül şehrine gelse şeh-i ışk

Bile endûh u belâ hayl ü haşem gibi gelür” 3

Ne desem beyhûde kalacak… Biliyorum gönlün gönlümü belki hiç duymayacak… İşte garip sazım gönlümle eş olup, o ebedi besteyi bıkmadan çalacak…
Seni seviyorum… Seni seviyorum… Seni seviyorum…………/………
Sadece seni…!

Güçer Kafa — Çar, 09/07/2008 - 07:45

Mona Rosa

2008-07-13T16:55:00.005+03:00

Mona Rosa, siyah güller, ak güller
Geyvenin gülleri ve beyaz yatak
Kanadı kırık kuş merhamet ister
Ah, senin yüzünden kana batacak
Mona Rosa siyah güller, ak güller

Ulur aya karşı kirli çakallar
Ürkek ürkek bakar tavşanlar dağa
Mona Rosa, bugün bende bir hal var
Yağmur iğri iğri düşer toprağa
Ulur aya karşı kirli çakallar

Açma pencereni perdeleri çek
Mona Rosa seni görmemeliyim
Bir bakışın ölmem için yetecek
Anla Mona Rosa, ben bir deliyim
Açma pencereni perdeleri çek...

Zeytin ağaçları söğüt gölgesi
Bende çıkar güneş aydınlığa
Bir nişan yüzüğü, bir kapı sesi
Seni hatırlatıyor her zaman bana
Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi

Zambaklar en ıssız yerlerde açar
Ve vardır her vahşi çiçekte gurur
Bir mumun ardında bekleyen rüzgar
Işıksız ruhumu sallar da durur
Zambaklar en ıssız yerlerde açar

Ellerin ellerin ve parmakların
Bir nar çiçeğini eziyor gibi
Ellerinden belli oluyor bir kadın
Denizin dibinde geziyor gibi
Ellerin ellerin ve parmakların

Zaman ne de çabuk geçiyor Mona
Saat onikidir söndü lambalar
Uyu da turnalar girsin rüyana
Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar
Zaman ne de çabuk geçiyor Mona

Akşamları gelir incir kuşları
Konar bahçenin incirlerine
Kiminin rengi ak, kimisi sarı
Ahhh! beni vursalar bir kuş yerine
Akşamları gelir incir kuşları

Ki ben Mona Rosa bulurum seni
İncir kuşlarının bakışlarında
Hayatla doldurur bu boş yelkeni
O masum bakışlar su kenarında
Ki ben Mona Rosa bulurum seni

Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa
Henüz dinlemedin benden türküler
Benim aşkım sığmaz öyle her saza
En güzel şarkıyı bir kurşun söyler
Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa

Artık inan bana muhacir kızı
Dinle ve kabul et itirafımı
Bir soğuk, bir garip, bir mavi sızı
Alev alev sardı her tarafımı
Artık inan bana muhacir kızı

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak
Meyvalar sabırla olgunlaşırmış
Bir gün gözlerimin ta içine bak
Anlarsın ölüler niçin yaşarmış
Yağmurlardan sonra büyürmüş başak

Altın bilezikler o kokulu ten
Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne
Bir tüy ki can verir bir gülümsesen
Bir tüy ki kapalı gece ve güne
Altın bilezikler o kokulu ten

Mona Rosa siyah güller, ak güller
Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak
Kanadı kırık kuş merhamet ister
Aaahhh! senin yüzünden kana batacak!
Mona Rosa siyah güller, ak güller

Sezai Karakoç